Hugo Maes (69), burgemeester van Temse, kreeg vorig jaar de melding dat hij maagkanker had. Na maanden chemo, een zware operatie waarbij driekwart van zijn maag verdween en 22 kilogram gewichtsverlies is hij sinds 1 april weer aan het werk.
Regiojournalist Kristof Pieters van HLN kon de burgervader interviewen naar aanleiding van zijn terugkomst.
Het is zijn droom zijn mandaat vol te maken tot de verkiezingen, al belooft hij voortaan beter te luisteren naar zijn lichaam: “Het wrong natuurlijk dat ik niet kon tussenkomen bij sommige debatten.”
De harde diagnose kwam er op 13 augustus vorig jaar. Wat eerst leek op onschuldige maagklachten bleek na een doorverwijzing van de huisarts al snel ernstiger.
“Het ging om een kwaadaardige tumor”, vertelt Hugo. “Als ik dat hoorde, voelde ik eerlijk gezegd de hemel op mijn hoofd vallen.” Wat volgde was een medische rollercoaster met verschillende scans en onderzoeken. “In het universitair ziekenhuis in Gent hebben ze een PET-scan gemaakt en daar zagen ze de tumor echt zitten.” Er is dan meteen beslist om een intens traject op te starten met een combinatie van chemo- en immuuntherapie. Dat laatste zat in een proefproject. Er waren al heel goede resultaten mee geboekt en gelukkig kwam ik in aanmerking.”
“Na de eerste chemo dacht ik nog: ‘als het maar dat is’. Ik wou gewoon blijven verder werken als burgemeester. Vanaf de tweede kuur wist ik wel beter. Ik was echt helemaal kapot en voelde me continu moe en misselijk”, vertelt Hugo openhartig. Toch sloeg de behandeling aan. De tumor verkleinde en kon operatief verwijderd worden. “Op 5 december ben ik geopereerd. Ze hebben driekwart van mijn maag weggenomen”, vervolgt hij. “Daarna hebben ze alles opnieuw verbonden via de darmen. Hoe exact, dat weet ik niet, maar het werkt.” Belangrijk was vooral dat er geen uitzaaiingen werden vastgesteld, wat zijn vooruitzichten aanzienlijk verbeterde.
Eten als uitdaging
De ingreep was zwaar, maar het was vooral de lange periode van herstel die hij onderschat had. “Na drie, vier dagen was ik al thuis. Maar dan begint het echte werk. Eten werd plots een uitdaging. Eerst yoghurtjes en papjes. Na twee weken gepureerd eten. En pas na een maand mocht ik proberen normaal voedsel binnen te krijgen. Vandaag kan ik bijna alles weer eten, maar wel in heel kleine porties. Liefst zes tot acht maaltijden per dag. Anders gaat het niet, want mijn maaginhoud is te klein. Ik voel meteen wanneer ik moet stoppen. Doe ik dat niet, dan volgt de pijn. In een restaurant neem ik daarom soms gewoon een voorgerecht als hoofdgerecht. Of zelfs een kinderportie.”
Vroeger kon men mij niets misvragen. Ik was er altijd. Dat is voor mij nu de moeilijkste stap: durven zeggen dat het niet gaat
Hugo Maes verloor in totaal 22 kilogram en werkt momenteel via oncorevalidatie aan de opbouw van zijn spieren. “Ik had gelukkig wel wat overschot, maar je verliest niet alleen vetreserves, maar ook spierweefsel.” Hoewel de tumor volledig verwijderd kon worden en er geen uitzaaiingen werden vastgesteld, blijft de onzekerheid. “Kankervrij ben ik nog niet. Ze spreken van remissie. Het kan altijd terugkomen. Daarom word ik momenteel nog altijd nauwgezet opgevolgd en worden er regelmatig scans genomen. Die onzekerheid weegt. Het maalt continu in mijn hoofd. Maar omdat er geen uitzaaiingen waren, heb ik wel de motivatie om ertegen te vechten.”
bij Oost-Vlaams gouverneur Carina Van Cauter.
© Martin Corlazzoli
Burgemeester Hugo Maes van Temse tijdens de eedaflegging begin 2025, bij Oost-Vlaams gouverneur Carina Van Cauter. © Martin Corlazzoli
“Tijdens zijn afwezigheid bleef burgemeester Maes wel betrokken bij het gemeentebeleid. “Als ik mij volledig zou afsluiten, zou ik zot worden. De dagelijkse leiding had ik overgedragen aan eerste schepen Bert Bauwelinck.” Via digitale kanalen kon ik wel de gemeenteraad blijven volgen. Het wrong natuurlijk dat ik niet kon tussenkomen bij sommige debatten. En ja, af en toe stuurde ik wel eens een WhatsApp-berichtje”, lacht hij. “Ik moet echter vooral mijn dank uitspreken voor de steun van mijn collega’s, die me de ruimte gaven om te herstellen.”
Nog geen recepties
Sinds begin april is hij opnieuw actief op het gemeentehuis, al bouwt hij zijn werk zorgvuldig op. Uitnodigingen voor recepties en evenementen slaat hij voorlopig nog even af.
“Ik volg weer op wat er gebeurt op het gemeentehuis.” De rest komt later wel. Ik wil luisteren naar mijn lichaam. Als het niet gaat, zeg ik dat ook. Die houding is nieuw. Vroeger kon men mij niets misvragen. Ik was er altijd. Dat was voor mij de moeilijkste stap: durven zeggen dat het niet gaat. Ook thuis kreeg ik die boodschap. Zowel mijn vrouw als de kinderen vinden dat ik mijn gezondheid op de eerste plaats moet zetten. Ze willen niet dat het terug misloopt.” Of zijn stressvolle job als burgemeester een invloed had op de maagkanker? “Die vraag heb ik ook gesteld aan de dokters. Het antwoord was een resolute nee. Stress is uiteraard niet gezond maar meer dan een maagzweer kan het niet veroorzaken.”
“Uitnodigingen voor kleinere events bekijk ik wat mogelijk is.”
In schoonheid eindigen
Zijn blik op het leven is door de kanker wel veranderd.
“Waar ik vroeger altijd doorging, kies ik nu bewust voor evenwicht. Ik heb ook geleerd dat je de momenten dat je kan genieten ook moet pakken. Dit traject heeft me fysiek uitgeput maar ook mentaal veranderd. Ik voel me nu goed genoeg om terug aan de slag te gaan maar ga het wel anders aanpakken en meer luisteren naar mijn lichaam. Burgemeester zijn is een passie, een soort virus. Maar ik weet nu eveneens dat gezondheid ook grenzen stelt.”
Ondanks alles blijft zijn engagement groot.
“Het is mijn droom om mijn mandaat vol te maken tot 2028. Daarna geef ik de fakkel door. Dat was al eerder beslist. Maar deze periode heeft die beslissing wel versterkt. Ik ben twee maanden geleden 69 jaar geworden en er komt een moment dat het genoeg is. Nu gaan we echter nog verder. Stap voor stap. Er liggen nog een paar belangrijke dossiers op tafel. Ik wil er zo snel mogelijk weer staan om binnen twee jaar in schoonheid afscheid te kunnen nemen.”
